Kederliyim. Uzayıp giden yalnız akşamlarım, bir başıma yolculuklarım, dinmeyen fırtınalarım oldu. Geçip gittiler en nihayetinde. Şiddetli bir fırtınanın ardından dinen deniz gibi ben de sükunetle ulaştım sonunda. Ama biraz, hayır hayır çokça. Zamanla..
Ayrılıklarla değil kavuşmalar ile uyandığım bir sabah seni o vapur iskelesinde bekleyeceğim. Kalabalıklar içinden gecerken sana kavuşmanın güzelliği ile sarılacağım sımsıkı ve birdaha asla bırakmayacağım.
Ah Müjgan, ne çok isterdim seninle çoğalan bir hayatımın olmasını. Akşam eve dönerken ellerimde öteberi ile kapıdan girdiğimde karşımda senin olmanı.
Ama sonumuz yok. "biliyorum hasretle bitecek sonumuz..