Hüznün çocuğuyum ben
Çileli kara kışta huzuru bulurum ellerim ayaklarım buz kesmişken
Bana güzelliklerini gösterme
Güneşin o mayıştıran sıcaklığını hissettirme bana
Baharın renk renk açmış çiçeklerini gizle benden
Karanlık dünyama ışığını sokma…
Kıyamam sana,
git nolur,
kederim değmesin yüreğine…
Reklam
Geçmişe değil, puslu hayatımın süslü satırlarına özlemim.
Üzerine kanlar döküldü o satırların, her damlanın ardında ben yas tuttum
Unuttum dedim, ama mutluyken bile hatrıma düşüp gözümü boşluğa dalmışken buldum kendimi
Artık her güzellik korkudan ibaret, daim gideceklerinin bilincinde yüreğim
Evin eşiğinde oturuyorum belki ben kalkar giderim
Kalmak istiyorken tüm benliğimle, süslemek istiyorken,
Belki ben kalkar giderim..
~p
Reklam