hüseyin tunç'un ilk kitabı. insanın ne olduğunu sorgulayan, merkeze insanı alarak kainata odaklanabilen bir yapıt. kitabın en güzel tarafı, insanın kendisinden uzaklaştığı ve yalnızlaştığı andan itibaren bir tefekkür dairesinin içerisinde sorgulaması ve okuyucuyu da içinde yaşadığı hayatın anlamını, var oluşunun sırrını, kâinatın dilini sorgulatması. bu açıdan kitaba yaklaştığımızda, piyasadaki kişisel gelişim kitaplarından olmadığını rahatlıkla söyleyebiliriz.