Aybukemel.
@prmekubya
Özgür dünyam, gömüldüğü düşünce mezarlığımda gizli...
228 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Daha kaç kere kıracaktı kalbimi?Alıntı
Hayatım boyunca inandığım, sığındığım tek şey ona saçma geliyordu. O karşı hissettiğim bu derin sevgi, bu inanç... onun için saçmaydı. Man-tigana oturtamıyordu ama hatayı burada mantık aramakta yapıyordu. Bu konuşmayı kaç kere daha yaşayacaktık? -Meltem T. A.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yara ve Acı...Alıntı
Bundan daha kötü günler yaşadığını ve o günlerde yalnız olduğunu düşünmek içimi parçalıyordu. Bundan daha kötü yaralandığını ve yaralarını kendi başına sarmak zorunda kaldığını düşünmek... -Meltem T. A.
Ufak tefek darbelerle gittikçe daha çok kanardı.Alıntı
Zor şeylerin üstesinden geldiğini sanırdı, aldığı kalıcı yaraların farkında olmazdı, İzi kapatılamayacak yaralar olduğu gibi durmazdı da. Açılırdı.
Ve sonra bir gün, hiç beklenmeyecek bir anda son vurucu darbeyi alırdı. Darbenin şiddeti önemli olmazdı böyle durumlarda, nereden geldiği de... Bir anda enkaza dönmüş bir ruhtan geriye kalanları toparlamaya çalışırken bulurdu insan kendini. -Meltem T. A.
Kutlu Olsun I
" Yetmeyecek. Ben artık bana sunulan kırıntılarla yetinmek istemiyorum, Rüzgar. Bu, en çok da senin için geçerli. Ya hep, ya hiç. -Meltem T. A. "
İlk konuşmalarında bir sürü günlerini kutlayarak hep bir konu açtı Meltem. Sevdiğini söylemesine rağmen Rüzgar hep dedi ki, Sen eski hislerimizi seviyorsun. Ancak Meltemin söylediği tam tersi oldu... Görelim ama ben sana hep seni seviyorum dedim...
Bir telefon araması size geçmişinizi verebilir miydi? Rüzgar ve Meltem için tam da böyle olmuştu. Yaptıkları daha doğrusu Meltem'in Rüzgar'ı araması ve konuşmaları onlara geçmişlerini verdi.
Telefonda yaşanan bir olaydan sonra 1 aylık gibi zaman atlaması oluyor. Sonrasında Rüzgar geliyor ve bam! Rüzgar ve Meltem bir anda kendilerini güzel bir maceranın içinde buluyorlar.
Yazım dili bazı yerlerde komik olsa da içinde biraz dram barındırıyor. Geçmişten gelen misafir ya kalıcı olacak ya da bizim hayatımızda temelli bir ev sahibi olacak. Rüzgar ve Meltem işte... Tam bizimkilerin hikayesi ya bu cümle.
Buraya çok şey yazarım ancak yazacağım bir cümle bile spoiler olarak değerlendirilebilir. Süslü kelimeleri pek sevmem ancak yapılması gerektiği düşüncesini de haklı buluyorum. Bu yüzden biz yorum yapıp sonrasında direkt alıntılara geçelim.
Yazım dili basit gibi görünse de altında anlam barındıran birçok kelime var. Bunları anlamamız gerekiyor ki devamında gelen cümleler bize anlamsız gelmesin. Bunun için bir yeri iki kere falan okumuş olabilirim.
Yetimhanelerin kötülenmesi değil de belki de yazarımız, yaşanılanlara şahit olmuştur falan. O kadar kötüleme yoktu ama bir yandan da şöyle düşünürsek, bu okuduğumuz bir kitap. O ise, yaşanılan bir hayat. Daha fazla sözü uzatmayacağım...
Finalde öyle şeyler oluyor ki ben hiç duraksamadan Kutlu olsun I'nin satırlarında kendimi buluyorum.