Bir kez açık ve doğru bir şekilde öğrenilen bir dilin, yumuşayarak eriyip gittiğini, şeklini ve önemini kaybettiğini, tekrar sadece kör topal seslere dönüştüğünü düşünebiliyor musunuz?
Bu adada katlanılan bu ızdıraplarla dolu karmaşayı gördükten sonra, bu dünyanın aklı başında olduğuna dair inancımı kaybettiğimi itiraf etmeliyim. Kör felek, bu devasa, acımasız mekanizma, yaşamın malzemesini kesip yeniden biçimlendirir gibiydi.
Daha önce bu yaratıklar içgüdüleri çevrelerine uygun bir şekilde biçimlenmiş ve bütün canlıların olabileceği kadar mutlu olan hayvanlardı. Şimdi ise ayaklarında insanlık prangasını sürüklüyor, içlerini bir türlü rahat bırakmayan, hiç anlamadıkları bir Kanun'a uymaya çalışarak, hiç bitmeyen bir korku içinde yaşıyorlardı; ızdırap içinde başladıkları o sahte insanlıkları, upuzun bir içsel mücadeleden, Moreau'ya karşı duydukları upuzun bir dehşetten başka neydi ki? Ve ne için? Beni ürperten şey, bunun, gereksizliğiydi.