kadir
@protosanat
Barcelona'nın Raval semtinde yayınlanan bir gazetedeki imzasız
yazıda şöyle diyordu:
" Tanrın Yahudi, müziğin Siyahi, araban Japon, pizzan İtalyan, gazın Cezayirli, kahven Brezilyalı, demokrasin Yunan, rakamların Arap, harflerin Latin.
Ben senin komşunum. Sen bana yabancı mı diyorsun?"
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
On dokuzuncu yüzyılın sonlarında birçok Montevideolu pazar
günlerini en gözde gezilerine, yani hapishane ya da tımarhane
ziyaretlerine ayırmaktaydı.
Mahkumları ve delileri seyreden ziyaretçiler kendilerini çok
özgür ve çok akıllı hissediyorlardı.
Britanyalı fatihlerin gözleri şaşkınlıkla yuvalarından fırladı.
Onlar, kadınların kocalarının malı olup, İncil'in emrettiği
gibi, onlara itaat etmek zorunda olduğu, uygar bir ulustan geliyorlardı,
ama Amerika' da bunun tam tersi bir dünya buldular.
İrokua yerlileri ve diğer yerli kabileler insanda ahlaksızlık
şüphesi uyandırıyorlardı. Kocaların kendilerine ait kadınları
cezalandırma hakkı dahi yoktu. Kadınların ise kendi fikirleri,
kendi mallan, topluluk kararlarında oy kullanma ve boşanma
hakları vardı.
İstilacı beyazlar artık huzur içinde uyuyamıyorlardı: Pagan
vahşilerin gelenekleri onların kadınlarına da bulaşabilirdi.
Gündüzleri onlara güneş kılavuzluk eder. Geceleriyse yıldızlar.
Yol parası ödemez ve gümrük ya da göçmenlik bürosu formları
doldurmadan, pasaportsuz seyahat ederler.
Üzerinde mahpusların yaşadığı bu dünyanın yegane özgürleri
olan kuşlar, yakıta ihtiyaç duymadan, bir kutuptan diğer kutba,
seçtikleri güzergahta, istedikleri saatte ve kendilerini gökyüzünün
sahibi sanan hükümetlerden izin istemeden uçarlar.
