xx.

xx.
seni ilaç sanmak, beni hasta etti…
akşam değil üstüme kapanan bir kapıdır gece, şehir susmaz ben susarım; bir kadını hatırlarım adı değil bakışı yaralar, bazı gidişler iz bırakmaz kanatır; yalnızlık ceplerimde dolaşan paslı bir anahtar gibidir hiçbir kapıyı açmaz ama taşımaktan vazgeçemezsin; bir masa vardır iki boşlukla biri karşımda biri içimde, çay değil ben soğurum; gitmek kolaydı sen seçtin, kalmak zordu bana düştü, geceyi yine ben aldım üstüme çünkü karanlık bana benziyor.
1000Kitap
Reklam
seni bir mevsimden fazla sevdim; ondan böyle erken üşüyorum. bahar sandım, içimden kış çıktın; kimseye şikâyet etmedim. aşk dedikleri şey bazen yanlış hava durumuymuş; ben hep yağmura hazırlıksız yakalandım. sesin vardı, geceleri uyutmayan cinsten; sabah olunca da inkâr ettiren. adını anmadım çoğu zaman, çünkü bazı kelimeler söylendikçe ağırlaşıyor. yanımda değildin ama hep önümden yürüdün; ben arkandan değil, içimden geldim.
pseudo!
iyi niyetimizden kaybetsek de iyi niyetimizi asla kaybetmedik…
1000Kitap
bizim gönlümüz hep yosunludur, bir gün kayar düşersin. kumsal gibi pissin ama deniz kadar güzelsin...
pseudo!