akşam değil üstüme kapanan bir kapıdır gece, şehir susmaz ben susarım; bir kadını hatırlarım adı değil bakışı yaralar, bazı gidişler iz bırakmaz kanatır; yalnızlık ceplerimde dolaşan paslı bir anahtar gibidir hiçbir kapıyı açmaz ama taşımaktan vazgeçemezsin; bir masa vardır iki boşlukla biri karşımda biri içimde, çay değil ben soğurum; gitmek kolaydı sen seçtin, kalmak zordu bana düştü, geceyi yine ben aldım üstüme çünkü karanlık bana benziyor.