Güner
@psikologca
...hoşluk senin yüreğinde....
Gözlerinin denizinde onu arama.
O inci bir başka denizde.
Bakarsın bugün sever bu yürek,
yarın sevilir bakarsın.
Yüreğimin özünde başka yarınlar var...
Mevlana
Ayın gökyüzüne bugün sığmamış.
Göklere benzeyen göğsün bugün daha geniş.
Hangi yanından kalktın bu sabah, söyle,
bir başka kavga var dünyada senin yüzünden,
dünyada bir başka gidiş...
Gitme İstemem
Demek sen böyle salına salına bensiz gidiyorsun ey canımın canı.
Ey, dostların canına, katan olabilir,
Gül bahçesine böyle biensiz gitme istemem.İstemem, ey gökkubbe, bensiz dönme
İstemem, ey ay, bensiz doğma.
İstemem, ey yeryüzü, bensiz durma
Bensiz geçme, ey zaman, istemem.Sen benimle beraberken
Hem bu dünya güzel bana, hem o dünya güzel.
İstemem,
o dünyaya bensiz gitme, istemem.İstemem, ey dizgin, bisiklete bensiz.
İstemem, ey dil, bensiz okuma.
İstemem, ey göz, bensiz görme.
Bensiz uçup gitme, ey ruh, istemem.Senin aydınlığındır aya girdiğine dair geceleyin.
Ben bir geceyim, sen bir aysın madem,
Gökyüzünde bensiz gitme, istemem.Gül tarafında yanmaktan kurtulan dikene bak bir.
Sen gülsün, bense senin dikeninim madem,
Gül bahçesine bensiz gitme, istemem.Senin gözün bende iken
Ben senin çevganın önündeyimdir.
Ne olursa olsun, dur dur bana,
Bırakıp gitme beni, istemem.O güzelle berabersen, sen ey neşe,
İstemem, sakınmıyor bensiz.
Hünkarın damına çıkarsan, ey bekçi,
Sakın bensiz çıkma, istememBir şey
değmeyi bu yolla gönderen , Bitik bu yola düş enlerin hali.
Ben senin izindeyim, ey izi görünmez dost,
Bensiz gitme, istemem.Ne yazık bu yola bilmeden, rasgele girene!
Sen ey, gideceğiz yolu bilen,
Sen ey yolumun ışığı, sen ey benim değneğim,
Bensiz gitme, istemem.Onlar sadece aşk diyorlar sana,
Oysa aşk sultanı mısın sen benim.
Ey, hiç kimsenin düşüne uymayan dost,
Bensiz gitme, istemem.
Biraz yorgunum, kavgaları birikiyor insanın!
Her uzvundan ayrı ayrı taşıyor acısı zamanla!
Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bugünlerde!
Kaç yaşındayım sahi saymadım, bilmiyorum!
Belki kırklarımdayım belki otuzlarımda!
Belki de doksan sene yuvarlandım bu dünyanın sırtında!
Hiç bilmiyorum! Hayat taviz vermediği hızı ve kavgasıyla akıp gidiyor!
Baharın rahiyasından akıp coşan çiçeklerle hatırlıyorum lise yıllarımızı!
Kimimize kış, kimimize bahar olup canıyla değen babalarımızı!
Bu memlekette insanlar belki de en çok baba sancısıyla inliyor, en çok baba deyince aklımıza gelir çocukluğumuz!
Mazinin araladığı perdeden sızıyor eski günler!
Onlarla kavgalı onlarla sevdalı olduğumuz!
En çok baba yokluğunun hüsranıyla kızıyormuş zaman ayrılığın yarasını!
İnsan baba olunca anlıyormuş babasını!
Erdem Beyazıt
Otto Rank, yaşama karşı bu tutumu harikulade bir anlatımla özetlemişti. "Ölüm borcundan kaçınmak için yaşam kredisini reddetmek."
