Arabadan parlak krem renkli bir bluz ve parlak siyah bir pantolon giymiş, uzun boylu ve ince vücutlu bir kadın indi. Omuz hizasında kesilmiş siyah saçlarıyla Pulp Fiction filmindeki Uma Thurman'ı andırıyordu. Hardwick kesinlikle haklıydı; kadın taş gibiydi. Ama başka bir şey daha vardı sanki. Bu çarpıcı bakışlara sinmiş bir gerilim.
Baba domates, anne domates ve çocuk domates yürüyorlarmış. Çocuk domates geride kalmış. Duruma sinirlenen baba domates geri dönmüş, oğlunu ezmiş ve demiş ki “Catch-up!”
Bu da böyle bir “Pulp Fiction” geyiğidir.
Canım Mia.
Pulp Fiction
Ya çok basit herhangi bir zeka pırıltısı da göstermeyen hatta ucuz bir kitap. İlk kez Ahmet Ümit okudum. Ortalama diyemeyeceğim. 4 yıldız bile veremem, edebi hiçbir şey yok. Bir fıkralarla Türkiye kitabı gibi düşünülüp vakit geçirilebilir. Aşklı meşkli bir şey aradım okumak için öylece buna başladım. Erkek aklı da kokuyor öyküler. Yine de iyi ilerledin Ahmet hoca, çabana sağlık. Rışşş (sakal sesidir)