yunan mitolojisine göre pymalion hiçbir şeyden memnun olmayan ve bir şekilde tanrılar tarafından kadınlardan uzaklaştırılan bir heykeltıraştır. heykellerini yontmaya devam ederken bir kadın heykeli yapar ve tanrılara bu heykelin hayat bulması için yalvarır. böylece galateia nefes almaya başlar.
biz tabii mitolojiden kaynaklı bu kocanın ismini biliyoruz ama kitapta asla geçmeyen bir detay. bu noktada yazar muhteşem bir eleştiri yapmış bence. sürekli erkeklerin isimlerinin anıldığı bu eril dünyada onun ismine dair hiçbir şeyin bulunmamasını çok güzel aktarmış.
kitapta galateia’nın eşi onu bir yere kapatmış, nefes almasıyla birlikte başlayan yaşanmışlığın vücut izlerini yani doğum çatlaklarını, kırışıklıkları çirkin bulmuş, sürekli kadını döven pislik bir tiptir. ikisinin on yaşlarında bir kızları da bulunmaktadır ve heykeltıraş kadının giderek ‘çirkinleşmesinden’ kaynaklı yine en mükemmeli arayan bir şekilde heykel yontmaya başlamıştır. bu heykelin kızlarının yaşında olacağını öğrenen galateia bu sapkın isteğe kayıtsız kalamaz tabii ki.
çizimleriyle ve masalsı anlatımıyla gerçekten çok güzel bir kitaptı. ince, bir okunuşta biten ama bir yandan da okunduktan sonra da derin izler bırakan bir kitaptı kesinlikle.
özellikle kadın edebiyatı okumayı seven herkese önerimdir.
