Nasıl hayat orda?
Senin yüksekliğinde?
Burda şöyle böyle
Büyükler hep peşimde
Yükseklerde güzel de
Ben seni özlüyorum
Eğer çok çok özlersem
Kuş dili konuşuyorum
Begenegen segenigi segevigi yogorugum
Ben aslında sen olmadan hiçbir yere gitmiyorum
Bazen çok korkuyorum
Duvarda gölgelerden
Kaçmayı bilmiyorum
Bazı kelimelerden
Dans etmeyi öğrendim
Duvarda gölgelerle
Tam anlaşamıyorum
Ben de kelimelerle
Begenegen segenigi segevigi yogorugum
Ben aslında sen olmadan hiçbir yere gitmiyorum
Hızlı koşsam da, yuvarlansam da
Bırakmam ellerinden
Ben ilk seninle hayaller kurdum
Vazgeçemem ki senden
-Ne oldu ki, saatlerdir oturmuş,
Kıpırdamadan duruyorsun?
Kaygılar içindeyim,
Beni aşıyor her biri,
Ve ilk kez bu kadar
Düşünceli
Tekrarlayacak mıyım,
Hayatım boyunca ben,
Yapıp ettiklerimi?
Sensiz de denizi seyredebiliyorum.
Hem dalgaların dili seninkinden açık.
Ne kadar hatırlatsan kendini boş.
Sensiz de seni sevebiliyorum.
Hep boş konuşurduk hatırlar mısın, bula bula,
Karşılaştığımız zamanlarda.
Sen, sevgiden şımaran çocuk,
Ben şaşıran budala.
Ben mi yanıldım,
Yoksa dünya mı bilmem?
Bir yerlerde tökezledim
Ama düştüm diyemem.
Yağmur boğulmaktan söz eder şimdi bana
Güneş çekip gitmekten.
Beni kurtarmak için
Pamuk iplikleri uzanır
Uçurumlarıma...
Sevgili dünya,
Ne petekle balım kaldı,
Ne derilecek çiçeğim
Salıver artık beni
Kopar dizginlerimden!