Cassius elimi sımsıkı tuttu, başı neredeyse algılanamaz bir reddedişle hareket ediyordu. "Ah sevgili Annaleigh'im, kaplumbağaları serbest bırakışını hatırlıyor musun? Bazı şeylerin önüne geçilemez." Avucunu yanağıma koydu ve gözyaşlarım parmaklarında süzüldü. "Cesur ol. Güçlü ol. Kalbim her zaman tamamen sana ait olacak."
"İstemek," dedi ölçülü bir sesle, "ilginç bir sözcüktür. Yoksunluğu anlatır. Bazen o boşluğu başka bir şeyle doldururuz ve ilk baştaki istek bütünüyle kaybolur. Belki de senin sorunun istemek değil, yoksun olmak. Belki de cidden yaşamak istediğin bir hayat var"