s
@questionablereader
Fakat içinde bulunduğumuz kendini gerçekleştirme çağında, insanın hayatındaki birinci tercihten başkasıyla yetinmesi iradesizlik olarak görülüyor, ayıplanıyordu. Kaderin sandığın şeye boyun eğmek, onurlu bir hareket olmaktan çıkıp korkaklığa dönüşmüştü bir yerlerde. Mutluluğa ulaşma baskısı bazen zulüm şeklini alıyordu, mutluluk herkesin ulaşabileceği ve ulaşması gereken bir şeymiş de, bu uğurda verilecek en küçük bir taviz dahi bireyin kendi kabahatiymiş gibi.
İnsan vazgeçmesi gerektiğini ne zaman idrak ediyordu?
Onları bunca yıldır tanıyor olmasına rağmen ilk kez gördüğünü hissetti.
Bu kadar güzel bir şeyin yok olmasına mı üzüldü, yok oluşun olağan gündelik derinliğinden mi duygulandı bilememişti.
Hannah Montana
Sonra kahvaltısını eder, kimsenin onu tanımadığı, kim olmak isterse olabileceği dünyaya adımını atardı.