Nasıl okudum, nasıl bitirdim bilmiyorum. Duygularımı da ifade edemiyorum. Betimlemeler, konunun işleniş şekli, gerçek bir hayat hikayesini gerçekten yaşatarak anlatmak; ancak bu kadar güzel olabilirdi.
Kitabın sonunda aklımda kalan sorular oldu. Mesela Tatyana, Bekir gittikten sonra ne yaptı? Ama bu ve diğer sorularımın hepsi cevapsız kaldı. Çünkü bu kitap bir kurgu değil, gerçek bir hikaye. Ve bu hikayeyi sadece yaşayan kişinin bildiği kadarıyla biliyoruz.
Kitaptan aldığım en etkileyici ders; hayatın boyunca Allah'tan korkarak, onurla yaşarsan; Rabbim her yerde karşına kapılar açıyor. Senden nefret edenler bile saygı duymaya başlıyor. Ve adın yıllarca kitaplarda anılıyor.
"Şüphesiz her zorlukla beraber bir kolaylık vardır" ayeti kerimesinin sürekli tekrar edilmesi, "yardım etmek için uzandığın el kendi elindir" vurgusunu kitabın sonunda derince hissetmemiz de aldığım derslerden bir kaçı.
Özetle; tavsiyemdir. Hem kendime, hem başka okurlara..