reyhan®
@rahimeee
Eden eyleyen Allah,
Vela havle velâ kuvvete illa billâh
olmayan mutluluk
Keşke çocukken fazla mutlu olmayıp birazını bu zamanlara saklasaydık lazım oluyor şu günlerde :-\
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
(Uzun olduğunu biliyorum fakat zaman harcamaya değecek çok güzel bi hikaye okumanızı tavsiye ediyorum.)
İYİLİK VE KÖTÜLÜK
Bir varmış bir yokmuş. Allah’ın kulu çokmuş. Günün birinde biri İyilik biri Kötülük diyorlarmış iki kişi varmış. Bunlardan biri sürekli iyilik yapma gayretinde öteki kötülük yapma gayretindeymiş.
Bir gün böyle bizim gibi oturuyorlarmış. Demişler böyle oturup duracağımıza çalışmaya gidelim demişler. Kötülük biraz erzak almış yanına. İyilik de almış biraz erzak. Yayan gidiliyor tabi o sıra. Dere tepe giderken giderken tabi bir ara da karınları acıkmış.
Kötülük demiş ki;
“Ya İyilik senin ekmeği yiyelim ya” demiş. O da tabi hep iyilik yapma peşinde;
“ İyi ya yiyelim buyur” demiş.
Yiyorlar tabi hepsi yenmiyor bir miktar yiyorlar. Gene yola devam. Gene yol gidince gene karınları acıkıyor. Kötülük gene demiş;
“Senin kalan ekmeği yiyelim.”
O da demiş;
“Tabi yiyelim komşu.”
Bunlar gide gide İyilik’in ekmeği bitmiş kalmamış. E şimdi bir miktar daha gitmişler. Kötülük’e demiş ki;
“E komşu getir de acık şurada ekmek yiyelim.”
Kötülük;
“Yemek yedirmem sana!” demiş.
“E nolcek?”