O gece Mücella her şeyin insan için olduğunu bir kez daha anladı. Lakin bu her şeyin her biri göklerden mi geliyor, yoksa insan kendi kaderini kendisi mi çiziyor, işte bunun içinden çıkamadı. Ama şu kesin: insanoğlu çiğ süt emmişti.
İyi de affa değer olanı zaten herkes affeder. Asıl af, affa layık olmayanı da affetmek değil mi? Tıpkı vicdan gibi. Onu kaybetmeye en fazla hakkımız olduğu anda Kora’ya bildiğimiz şey değil miydi vicdan?