R. Özlem
@raside_ozlem
"Ateş oldum, yanıp tutuştum kendi düşüncelerimden."
Görsel İletişim Tasarımı 3/4
1 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Reklam
Islak sokaklar mevsimindeyiz
Her mevsim, her sokakta
Unuttuğumuz hatırlar, insanlar var
Her mevsimde, her sokakta
Bilmediğimiz yerlerde sicil sicil yağıyorlar
Varlığından kimsenin haberdar olmadığını düşünen insanlar üzerine
Hüzün yağıyor, hüzün okşuyor saçlarını
Karışan göz yaşlarıyla
Bir amca geçiyor çiçekleri tablasında
Ve inanır mısınız daha şimdi öğrendim
Şiirime ekleyebilmek için
O tahta arabanın adını
Tablaymış adı benimse gördüğüm sadece çiçeklermiş
Belki de o denli uzak kaldım
Soğuk bakışları ardındaki insanların
Islak sokaklardan geçerken
Yüzlerindeki damlaların belki de içlerindeki hüzün olduğuna
Gördüğüm daha çok kendi hüznümdü
Bunu anladım
Çünkü
İnsan en çok kendi hissettiğinden pay biçiyordu
Kendi hissini bi başkasında görünce
O an tanıdık geliyordu
Hiç yabancı olmayan bir duyguydu
İnsan bu yüzden de bencildi biraz
Başkasının acısını da yine kendi acısından anlıyor veyahut kendisinden benzetiyordu
Hissemediğini anlayamazdın
Anlamak istedin basitlikle
Seni Severdim BenŞiir
Yağmuru mu seversin en çok karı mı
bilmiyorum
Seni severdim ben
Oysa bilirsin
Şemsiyem yanımdayken dahi
Açmadığımı, ıslandığımı
Güneşi mi seversin en çok ayı mı
Bilmiyorum
Seni severdim ben
Oysa bilirsin
Ruhumu okşayışını güneşin
Ayın ruhumu soyup
Sessizliğe bırakışını
Kışı mı seversin en çok yazı mı
Bilmiyorum
Seni severdim ben
Oysa bilirsin
Cayır cayır yanıp
Kalbimi katılaştırıncaya dek soğukta kaldığımı
Uzaktan sevmeyi mi seversin yan yana olmayı mı
Bilmiyorum
Seni severdim ben
Oysa bilirsin
Tenine değmeden sana dokunup
Ruhunu tanıyabildiğimi
Şimdi biliyorum