Reşat Beceren
@rbeceren
Okumak özgürlüğe uçmaktır.
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dorian Gray'in Portresi Oscar Wilde (Wilde'ın Yanılgısı)
Wide'ın yanılgısı; hapiste gördüğü acılar üzerine sanatla acının aynı anlama geldiği, yaşamakla acı çekmeyi aynı şey gibi görme yanılgısıydı. Ancak bu onun kabahati değildi, kabahat onun yaşadığı çağda, yaşadığı dönemdeydi. İnsanlar gerçeği ancak acı çekme yoluyla görebiliyorlarsa, kabahat bizimki gibi köle toplumlarındır. Gerçek yalnızca acı içinde değil, mutluluk içinde de keşfedilebilir.
Sanatkar gerçeğe sırtını çeviremez, onun görevi gerçeği daha yüksek bir düzeyde kanıtlamaktır. Buna karşılık yalnızca gerçeğe bağlılık da yetmez. Sanatçı gerçeğin kölesi olursa onu nasıl belirtebilir? İşte deha bu iki akımın birleştiği noktada yer alır. Bunun içindir ki Wilde o hayran olunacak güzellikteki Ballad'ı (The Ballad of Reading Gaol) yazabilecek gücü ancak bitkin bir halde hapisten çıktığı vakit buldu.
Wilde Ballad'ı birlikte hapis yattığı bir mahkumdan esinlenerek yazmıştır. Hapis hayatını anlatırken bir arkadaşına yaşadıklarını şöyle özetler; "Bu pis yerde benimle birlikte hapsedilmişlerin arasında bir tek kişi yok ki yaşamın giziyle simgesel bir biçimde değinimde bulunmasın"
Dorian Gray'in Portresi Oscar WildeAlıntı
Oscar Wilde'ın İngiliz toplumunun o zamanki tutum ve davranışlarına ile ahlaki değerlerine karşı davranışlar sergilediği gerekçesiyle mahkum edilmesi üzerine, Albert Camus'nun yorumu şu şekildedir; "Sanırım Wilde mahkum olmadan önce yeryüzünde hapishane diye bir şeyin bulunduğunu düşünmemiştir. Düşündüyse bile içinde, hapishanelerin kendisi çapında kimseler için kurulmamış olduğuna değin sessiz bir kanı bulunuyordu.
