O zaman annem, bana “Tavşanla Kuşun Hikâyesi”ni anlattı.
Gökte özgürce uçan kuşlara özenen tavşanın biri, kuş gibi uçayım derken uçurumdan düşmüş, tavşanın çıtır çıtır kemirerek yediği havuca özenen bir kuşsa tavşan olmaya çalışırken havucu parçalayacak dişi olmadığından boğulmuş, ikisi de ölmüş.
“Bu yüzden herkes kendi kafalı kalmalı,” dedi ninem bana. “Hayatta en iyisi, başkaları gibi olmaya çabalamak yerine kendin gibi kalmak, kendine ve başkalarına hayırlı kılmaktır.