"Bekle," dedi Nathaniel, bunu söylemek için bile efor sarf ettiği belliydi. "Bu... Bunu yapmamalıyız."
"Neden?"
"Bu sana haksızlık olur. Sana düzgün bir gelecek vadedemem. İyi ya da normal bir yaşam sürme umudumu daha çocukken yitirdim. Şimdi seni buna dahil edemem, beraberinde gölgelere sürükleyemem..."
Elisabeth'in kalbi yumuşacık oldu. Nathaniel konusunda her şey daima o kadar karışıktı ki... Elisabeth, Nathaniel'ın yanağını saran elini buldu ve parmaklarını birbirine kenetledi.
"Zaten seninleyim ve hayatın benim için biçilmiş kaftan," dedi. "Sen bu halinle bana yetersin, Nathaniel Thorn. Daha fazlasını istemiyorum."