"ve kendine soruyorsun: nerede hayallerin? ve başını sallıyor, şöyle diyor: yıllar ne çabuk geçiyor! ve yine soruyor kendine: ne yaptın bunca yılı? en iyi zamanlarını nereye sakladın? yaşadın mı yaşamadın mı? baksana diyor, baksana, yeryüzü nasıl soğuyor!"
"gök öyle yıldızlıydı, öyle aydınlıktı ki insan ona bakınca ister istemez kendi kendine soruyordu: böyle bir göğün altında huysuz ve kaprisli insanlar yaşıyor olabilir mi gerçekten? bu da genç bir soruydu sevgili okur, çok genç, ama Tanrı böyle soruyu eksik etmesin yüreğinizden!"