ErdEm
@red_iron35
Erdemli olun
İn vino veritas..
Lisans
İzmir
1886 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İyi kitap,iyi yazar
Yeni yılın ilk saatlerinde aldım kitabı elime. Kafam birazcık iyiydi, malum işte yeni yıl.
Öykü kitabı dedim. Öykü kitabı ne kadar dikkat gerektirir ki! Ya da ayık mı olmalı dedim ve ilk öyküde; kitap burada kalsın diye beşinci sayfada kitabı kenara bıraktım.
Durun!! Düşündüğünüz gibi değil, açıklayabilirim..
Kitabı kenara bıraktım ama günün ilerleyen saatlerinde sağlam kafayla okumak için bıraktım. Çünkü çok sıradan günlük yaşamları boş betimlemelerle süsleyen çok vasat öykülerden değil gibiydi ilk öykü.
Yakın zamanda okuduklarım arasında beni bu kadar içine çekebilmiş öykü kitabı hatırlamıyorum. Anlık duyguları hissettirebilen, kah meyhanede sarhoş olduğum, kah mezarlıkta ağladığım öyküler okudum.
Yazarın ilk kitabı bir romandı ve onu da çok beğenmiştim. 
Beni Hatırla Bu kitabını da çıkar çıkmaz sipariş vermiş ve yılın ilk kitabı olarak seçmiştim..
Yazmak zor, tüketmek kolay. Söylemeye gerek yok, sıradaki kitapları da bekliyorum elbette..
Beni Hatırla Bu kitabını da çıkar çıkmaz sipariş vermiş ve yılın ilk kitabı olarak seçmiştim..
Yazmak zor, tüketmek kolay. Söylemeye gerek yok, sıradaki kitapları da bekliyorum elbette..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Toplama kampları, nazi faşizmi ile ilgili bir çok kitap okudum, film seyrettim. Bu ilgimin sebebini bilmiyordum uzunca bir süre.
Çocukken, çok küçükken sanırım trt dışında başka kanal yoktu ya da özel kanalların çok yeni olduğu zamanlardı.
Televizyonda bir film izlemiştim beni çok etkileyen. "Slavordan Kaçış". Konusu dahi çok net hatırlamıyorum. İnsanların bir kaçışı vardı sanki, uzak doğuda geçiyordu, bir savaştan mı kaçıyorlardı ne..
Yıllar geçti cd sektörü gelişti, büyüdü. Gördüğüm her cd satıcısına soruyordum "Slavordan Kaçış" filmi var mı? Hep aynı yanıt: Yok. Ne anlatıyor? Hımm, ,insanların kaçış öyküsü ama tam bilmiyorum..
.
Yıllar içinde bu travma zaman kendini göstermeye devam ediyordu. Ancak filmin detaylarına dair en ufak bir hatırlama yaşamıyordum. İnternet gelişti, google amca geldi. Yazıyor,arıyor bir şey bulamıyordum. Bir gün nasıl nereden bulduğumu bilmediğim bir isim buldum Sobibor.. Aramam Sobibor üzerine yoğunlaşınca filmin adının da Sobibor'dan Kaçış olduğunu, ve bir nazi toplama kampından kaçışı anlattığını öğrendim. İşte o gün filmi bırakıp kitabını aramaya koyuldum. Bir türlü bulamadım Slavordan, pardon .Sobibor'dan Kaçış kitabını. Bulamadım elbette, çünkü yok öyle bir kitap. Aslında var ama dilimize çevrilmemiş. Bir tercümanın işe el atması dileğiyle :))
Lafı uzattım. Hep söylerim editöryal bir değerlendirme değil yazdıklarım, kitap üzerine fikir beyanı.
Sobibor'dan Kaçış kitabını ararken Sobibor isimli kitaba denk geldim Nadir Kitap'ta. Ve kitabı hemen sipariş ettim. Ne bu platformda ne de başka bir yerde kitaba ait en ufak bir cümle okumadım, okumak istemedim. Sadece sipariş verdim. Sırası gelince büyük bir heyecanla başladım kitaba. Aklımdaki elbette bir Nazi kampı, yaşanan acı, vahşet, dehşet, insanlık ayıbı, başkaldırı ve kaçış...Tam bir
Peki ya siz ne yapardınız?
Ben asla yapmazdım, ölürdüm de yapmazdım !!
Ben de aynısını yapardım !!
Seçme hakkımız mı vardı!!
Küçüksünüz, daha çok küçük. Henüz on altı. Gözünüzü kapatın ve o yaşlarınızı anımsayın
Evinizden, ailenizden, çevrenizden, sevdiklerinizden koparılıp sebebine akıl sır erdilememiş bir tutsaklığa götürülüyorsunuz.
Ölümle yaşam arasında, varlıkla yokluk arasında, açlıkla tokluk arasında, hastalıkla sağlık arasında bir jilet üzerindesiniz. Jilet ayağınızı kesiyor ama ölmüyorsunuz.
İşte Cilka’nın hikayesi böyle başlıyor. Tecavüz, hor görülme, aşağılanmayla geçmiş, düzinelerce kadını ölüme uğurlamış, annesini kendi elleriyle ölüm aracına binmesi için yardım etmiş bir çocuk. Çocuk mu dedim, pardon kadın.
Milyonlarca insanın yanarak, donarak, gaz soluyarak, vurularak, hastalanarak kurtulabildiği toplama kamplarından sağ çıkmayı başarabilmiş bir kadın. Sağ çıkmaksa bunun adı.
Ve sonrasında maruz kaldığı tüm bu vahşete göm yumduğu için! Bile isteye düşmanla işbirliği yaptığı için! Kurtarıcıları tarafından hapse atılmış, yıllarını gulaklarda yaşamış bir kadın.
Tarihin bu kara lekesinden çıkmayı başarabilmiş, kalan hayatını mutlu olarak sürdürmüş biri.
Dokunaklı bir hayat hikayesi, kitap gerçek yaşantıdan uyarlanmış. Öncesinde aynı yazarın Auschwitz Dövmecisi kitabını okumanızı öneririm.
Kitapta biraz anti-sovyet esintileri de var gibi…
Keyifle
İnsan ne için yazar?
Aslında herkes yazar. Kimi kitap yazar, kimi şiir yazar, kimileri duvara küfür yazar, bazıları whatsappta mesaj yazar. Yazmak içinde birikeni çıkarmaktır.
Evet herkes yazar, yazdıklarını yayımlayanlar yazar olur. İçindekini evirir çevirir şiire döker, öykü yazar, roman yazar. Bizler de okur, beğenir veya beğenmeyiz. Beğendiklerimiz için de zaman zaman "yazar ne yazmış be azizim deriz" Kitap bitince ben de işte bu cümleyi kurdum.
Yeni yazarları, ilk kitapları şişirilmiş, yersiz ve gereksiz popülarite kazandırılmış kitaplar hariç okumaya gayret ederim. Yo yo yo, kitap çıkar çıkmaz ben okudum, ilk okuyanlardanım demek için değil de, kimden ne çıkacağı bilinmeyen kara deliği keşfetme isteğinden. İstisnasız tüm iyi yazarların ilk kitapları vardır, değil mi?
Yakın zamanda okuyup, pişman olup ve inatla bitirmek için çabaladığım; bu platformda inanamayacağım kadar okunup övülen o kitaptan sonra -ki bu Beni Hatırla kitabını kütüphaneme o kitaptan daha önce katmıştım, yeni bir ilk kitaba başlamak için biraz tereddüt etmedim değil. Kitap bitince tereddütlerimin yersiz olduğunu anladım.
Buraya kadar çok lafladım..
Kitabın konusuyla ilgili, hissettirdikleriyle ilgili bir şeyler yazmayacağım, merak edin :)
Daha çok okura erişmesi, daha çok okunması gereken bir kitap. Keşfedin, keyifle okuyacağınıza inanıyorum.
Yazarın ikinci romanını bekliyorum.
Bir cehennemden kurtuluş mucizesi.
Bir cehenneme gidip gelen var mıdır bilinmiyor, dünyadaki cehennemi bir değil iki defa yaşamış Eddie.
Nazi soykırımına ait bir çok kitap ve filmde hissedilen en büyük duygu, içinde bulunulan zor ortamın size hissettirdiği ölüm,acı, aşağılanma. Bu kitap, belki de bu duyguları en az hissettiren kitap oldu bana -ki bunların yıllar sonra kaleme dökülmüş olması nedeniyle sanırım biraz hafiflemiş bir anlatımı var. Yazar yüz yaşındayken bu kitap basılmış.
Kitap birine anılarını anlatıyor hissi veriyor( bir oku da incelemesinde benzer şeyi söylemiş) Bunun en önemli sebebi yıllarca toplantılarda, konferanslarda başına gelenleri anlatıp yıllar sonra kitaplaştırmasından kaynaklı olduğunu düşündüm.
Bu kitabı diğer kitaplardan ayıran en büyük özellik, sadece kamplarda yaşanılan kötü hayat koşulları, ölüm işkence hikayeleri değil, kamptan sonraki hayata ait de bir çok kesiti bulundurması. Bununla beraber yazar, normal hayatına döndükten sonra bir çok mahdurun başına gelen psikolojik travmalar, yaşama adapte olamama ya da yaşama son verme istekleriyle değil de umuduyla,hayat enerjisiyle yaşıyor olması. Bunda yazarın kişilik özellikleriyle beraber şanslı ve zengin devam eden hayatının önemli olduğunu düşünüyorum. Yani aslında onu yaşama bağlayan yaşam enerjisinden çok, günden güne düzelen yaşam koşulları ile hızlıca rehabilite olmuş olması. Bunu yazarla tartışmayı çok isterdim.
Sıkılmadan okunabilen, hızlıca akan bir kitap.
