Yüzümüz yaz, icimizdeki yapraklar dökülmüş coktan.
Caktirmiyoruz ama yaralarimiz fazla içten. Yanlız başımıza gülmeyi ogrenmisiz.Kimsenin yokluğu aglatmaz artık bizi.Zaten hıçkıra hıçkıra ağlamayacak kadar üzüldük.Sessizligimiz,herşeyi içimize atıyor gibi görünmemizden......