Remziye Kayran

Remziye Kayran
@rem01_01
Mezun
Iğdır Üniversitesi
Adana
46 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
"Her şeyini kaybetsen bile merhametini kaybetme. Merhamet, insanı insan yapan en önemli duygudur." 🌸 - Muhyiddin Şekur
Reklam
Bir zamanlar ülkenin birinde bir TAŞ USTASI yaşarmış. TAŞ USTASI her sabah; daha hava aydınlanmadan yola çıkar, kocaman bir dağın eteklerine gidermiş. Dağda; kayaları kaza kaza taş çıkartır, sonra bu taşlardan süs eşyaları yapıp satarmış. Her gün aynı şeyleri yapan adam, hayatından hiç memnun değilmiş. Hep farklı bir insan olduğunun hayalini kurarmış. Bir sabah erken uyanamayan TAŞ USTASI, hazırlanır hazırlanmaz dağın eteğine gitmiş ve başlamış kayaları kazmaya. Geç kalan adam çalışırken, kızgın güneş tepesine vuruyormuş. Daha fazla dayanamamış ve birden elindekileri bırakıp, haykırmış. ‘’Tanrım, keşke gökyüzündeki GÜNEŞ olabilseydim, onun gibi dünyayı ısıtabilseydim, ışığımla her yeri aydınlatabilseydim’’ demiş.  Nasıl olduysa, birden gökyüzündeki GÜNEŞ oluvermiş. Bizim TAŞ USTASI mutlulukla gökyüzüne kurulmuş. Işığıyla dünyayı aydınlatıyor, sıcaklığıyla her şeyi ısıtıyormuş.  Artık çok güçlüymüş. Bir süre sonra, kocaman siyah bir BULUT güneşin önüne gelmiş. Hava kararmış, yeryüzü serinlemiş. Günler, günleri kovalamış. GÜNEŞ ne yaptıysa buluttan kurtulamamış ve başlamış yalvarmaya ‘’Tanrım, BULUT nasıl da özgür. GÜNEŞ’ten bile güçlü. Ne olurdu bir BULUT olsaydım, istediğim yerde durabilseydim. Gökyüzünde gezinebilseydim.’’ demiş. Duası gerçekleşmiş ve birden BULUT oluvermiş. Hemen GÜNEŞ’in önünde durmuş ve ışınlarının dünyaya ulaşmasını engellemiş. Canı sıkıldıkça gökyüzünde yer değiştiriyormuş. Bazen de kuvvetli yağmurlar yağdırıyormuş. Artık özgürmüş. Kısa bir müddet sonra; güçlü bir RÜZGAR esmeye ve BULUT’u bir o tarafa bir bu tarafa sürüklemeye başlamış. Devasa BULUT parça parça olmuş, pamuk taneleri gibi gökyüzünü süslüyormuş. Artık ne yağmur yağdırabiliyor, ne de gölge verebiliyormuş. Ve BULUT başlamış yalvarmaya ‘’ Tanrım, RÜZGAR bulutları dağıtabilecek
Biz gülerek geldik , aşkla geldik. Bizi karşılayan kimse olmadı. Gözlerimizi arayan gözyaşı gördük. Sonsuz yolların yürüyüşümüzü izlediğini gördük. Kefen satanın ölmemizi beklediğini gördük. Hayal ettiğimiz dünya bu değildi.🍂
Hissedilen herşeye cümle kurulamıyor.
Gücümü içimdeki güçsüzlükle boğuşurken tükettim.