Gece açılıp gündüz kapanan bir parantezdim,
Sözler vardı içimde işe yaramayan
Sözlerle konuştum karanlıkla...
Önce söz yoktu kalbimin en doğusunda
Sözler...
Bir yağlı urgandı acıyı boğmaya yarayan.
Didem Madak
"..kurusun kupkuru olsun diye
hiç su geçirmeyen bir yere seriyorum içimi
"kim bilecek bir dağda bir rüzgâr bir taşı küçültüyordur
"kim bilecek ufalanıyorumdur"