Zarif bir yorgunlukla kaplı içim.
Tamam her şeyi kendi başıma da halledebiliyorum ama insan arada bir hatırı sorulsun istiyor.
Birkaç teselli cümlesi bekliyor.
Biri de çıkıp desin ki:
“İşte bu senin hüznün, bu da benim omzum. Yasla başını biraz. Ben yanındayım.”
-İbrahim Garip-