Bir an var ki; yaşadıklarını damla damla biriktirdiğin içindeki okyanus; arkadaşlarının sarılmasıyla, hediye edilen bir çiçekle, önemsendiğini bilmekle; boğaza oturan bir yumru sonrası içindeki barajın duvarlarını yıkıp okyanusu gözünden boşaltıveriyor, engel olamıyorsun, olmamak da gerek belki.