Kairos

Uçmakta, konmadan, kıyısız bir denizde rûh;
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Rûh ufuksuz yaşamaz. Dağlar ufkunda mehâbet, Ova ufkunda huzûr, Deniz ufkunda teselli duyulur.
Ölmek değildir ömrümüzün en feci işi, Müşkül budur ki ölmeden evvel ölür kişi.
Hulyası kalmayınca hayâtın ne zevki var? Bitsin, hayırlısıyle, bu beyhude sonbahar!
Hayâtı râyiha sihriyle sindiren toprak, Bugün ne semtine baksam, çiçek, çimen, yaprak! İçinde râhata varmış yatan azîz ölüler Demek ki böyle bahâr örtüsüyle örtülüler!