Resul GÖÇER

Resul GÖÇER
@resulgocer
Tarım Bakanlığı-Mutemet
Ankara
1991
11 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Gece yorgun, sabah kırgın... Bir kadeh de sen alır mısın yalnızlıktan?
Reklam
Nefret de değil bu. Hissizlik denizi sanki. Bütün perdeler kalkmış, bütün maskeler düşmüş ve gönlünü perdeleyen yüklediğin anlamların silinmiş... Şimdi atacakları bütün adımları biliyorsun, gözlerinde kalplerinin kirini görüyorsun. Tanrısal bir bakış açısı sanki. Doğru söylemişler; "Bütün duygular birbirine dönüşebilir. Sevgi nefrete, nefret empatiye, empati hayranlığa, hayranlık kine...". Ama bu hissizlik hiçbirşeye dönüşmüyor. Sanki hiç olmamış gibi. Özünde yükselmek bu mu? Geçti mi sahi?... Teşekkür ederim dilsiz ruhum. Bir savaş daha kazandın, yaralarını sardın, gerçekleri gördün, insanlığa ait hiç bir iğrençliğe bulaşmadan tertemiz çıktın. Şimdi arındın ve yolumuz uzun. Biraz dinlen, yeni savaşlarımız var kapıda.
Biliyorum sana giden yollar kapalı Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni Ne kadar yakından ve arada uçurum; İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi Uyandım uyandım, hep seni düşündüm Yalnız seni, yalnız senin gözlerini
Bazen bazı sebepler üretiriz ve herşeyin önüne koyarız onu. İlk başlarda kabullenebiliriz, benimseriz belki ama laneti sonradan çıkar ortaya. Öyle bir lanet ki bazen başka insanlara da bulaştırırız. Halbuki insanız biz. Aşamayacağımız tek engel ölüm. Mutlu olmak için lanetlerle savaşmalıyız. Evet lanetlerle savaşmalı, yanındakiyle değil. İnsan mutlu olduğunu lanetine değişmemeli. Bir defa geldiği dünyaya sebepler üreterek mutsuz olmamalı. Sadece mutluluğu kovalamalı. Bu gece de savaştan kaçanların şerefine 🚬
İnsan ve Duygular