Kulağında bir çınlama sesine dönüyordu derin sessizlikler. Ve gecenin karanlığına sıkı sıkıya eşlik ediyordu yüreğindeki tükenmişlik. Kımıldamıyordu, yine de yürümeye çalışıyordu hayali adımlarla. Suda kaybolan kar taneleri gibi o da uzaklaşıp soyutlanıyordu gerçekliklerden. Daha mı az acı veriyordu bilinmez ama arkasına dönüp bir kez olsun geriye bakmamıştı giderken...