Bazen öyle güzel bir insanla karşılaşırsın ki elin ayağın titrer. Sonra kendi profiline döner bakarsın ve neredeyse hiç güven duyacağın bir yanını bulamazsın. İşte o an geçmişinden utandığın andır. Ve o güzel insan geldiği gibi avuçlarından uçup gider. Öyle bir üzüntü duyarsın ki kanın sırf ölmeyesin diye akmaya devam eder. O gün, hayatının en zor günüdür işte.