Adaletsizliğe ağlamak istiyorum; dengesi bozuk bu hayata, iyinin hep eksik, kötünün çoğu zaman kazandığına… Annemin yanımda olmayışına, bir sığınağın eksikliğine; babamın uzaklığına, bir “buradayım”ın olmayışına… Ne desem eksik, ne yazsam yarım; çünkü bazı duygular vardır, ne susar ne de dile gelir. Ve insan, böyle zamanlarda sadece ağlamak ister.