Şahmeran onu anlıyordu, Sönmeyen Ateşlerin Azeranı ile Ninibe’nin aşkını doğudan batıya, yerden arşa herkes bilirdi. Koca bir çölü de yaratsa bu kudretli duygunun önünde diz çöküyordu, aşk her şeye boyun eğdiriyordu. Şahmeran, Ninibe’yi çok iyi anlıyordu. O da aşkı için kırbaçlanmış, yaratıcısına ihanet etmişti. Bu duygu kudretliydi, bu duygu zalimdi ve bu duygu bir o kadar da günahtı. Kimin yüreğinde yer edinirse onu şah ettiği gibi, mahvedebiliyordu da.