Ria

Ria
Şahmeran onu anlıyordu, Sönmeyen Ateşlerin Azeranı ile Ninibe’nin aşkını doğudan batıya, yerden arşa herkes bilirdi. Koca bir çölü de yaratsa bu kudretli duygunun önünde diz çöküyordu, aşk her şeye boyun eğdiriyordu. Şahmeran, Ninibe’yi çok iyi anlıyordu. O da aşkı için kırbaçlanmış, yaratıcısına ihanet etmişti. Bu duygu kudretliydi, bu duygu zalimdi ve bu duygu bir o kadar da günahtı. Kimin yüreğinde yer edinirse onu şah ettiği gibi, mahvedebiliyordu da.
Sayfa 164·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
“O bin kırbaç yedi benim soluğum kesildi, Ninibe. Onu bulmadan önce yüreğimden damarlarıma akan kara katrandı. Bu üstü kapalı Kahire kapkaranlıktı, o geldi benim dünyam aydınlandı. Şimdi tekrar o karanlığa gömülmek istemiyorum. Onsuz bir dünya benim için artık yok.”
Sayfa 119·Kitabı okudu
Alıntı
“Kendimize ilahiler dedik, biz yarattık biz yok ettik. Kibri gözlerimize bir perde gibi çektik ve ardını göremedik ama yaratılanlara merhameti de şefkati de veren bizdik. Onlar bizim nefeslerimiz, onların kalplerine biz dokunduk. Peki, şimdi ne değişti Neper, neden kibirden kör olduk?”
Sayfa 107·Kitabı okudu
Alıntı

Ria

, bir kitap okudu
9/10
·414 syf.·
Beğendi
·
28 günde okudu
·
2026 13. kitabı
D. N. Archeron
8.5/10 · 1.654 okunma
“Çevresini saran ölüme özlem duyacak zalim bir savaşçı olmadığını biliyorum.” Sesi daha önce hiç olmadığı kadar dingindi. “Ama bana öyle geliyor ki bir gün çıkıp, ‘Bir savaş başlatacağım,’ desen sana cevabım, ‘Nereden başlıyoruz?’ olurdu.”
Sayfa 289·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam