“Bazı insanlar yaşlanırken bazıları yarık kanyonda yürüyüş yaparken gidiyorlar ve bu adil, öyle mi?”
“Hayır kesinlikle adaletsiz. Ama ölüm kötü adam değildir.”
Yüzünü bana döndü.
“Kötü adam ne o zaman?”
“Hayat. Hiçbir mantığı ya da nedeni olmadan, gelişigüzel bir şekilde berbat kartlar dağıtan hayat.”
İlk kez bir Freida kitabının sonunda “biliyordum!” diye delirdim, böyle bir şeyi bende beklemiyordum. Ona rağmen her zaman ki gibi efsane bir Freida kitabıydı ya da ben bu kadın ne çıkarta onu okurum kafasındayım.