İnsanlar, sadece kendi hayatları tehlikeye düşene kadar diğerlerinin hayatlarını önemser ve değer verirdi. Söz konusu kendi canları olduğunda, zaman kazanmak için diğer insanları öne atarken gözlerini bile kırpmazdı.
Yaşamaktan vazgeçmek için sadece delirmek mi gerekiyordu? Ya da madem insanlar delirdiği için intihar ediyordu, o zaman neden kimse, o kişiyi delirten şey neydi ya da kimdi diye sormuyordu?
Her insan göğüs kafesinde bir oyuncakla doğar. Büyüdükçe oyuncağını başkalarıyla paylaşır. Acımadan kırarlar ve sonra çekip giderler çünkü onlara sunacağın başka bir oyuncak kalmamıştır.