Bu kitapta, Eric-Emmanuel Schmitt gençliğinde piyano öğrenme sürecini anlatır. En büyük arzusu, Frédéric Chopin gibi çalabilmektir.
Ancak karşısına çıkan öğretmeni Madam Pylinska, alışılmışın dışında biridir.
Ona nota öğretmez.
Parmak egzersizi yaptırmaz.
Hatta piyano bile çaldırmaz.
Onun yerine:
Çiçekleri izletir
Sessizliği dinletir
Sabretmeyi öğretir
Çünkü ona göre:
Chopin çalmak teknik değil, bir ruh halidir.
Sanat, öğrenilecek bir beceri değil; hissedilecek bir derinliktir.
Ve bazen ilerlemek için “yapmamak” gerekir.
Hayatın gözle görülmez bir rejisi vardır: Bir şeyi halletmemiz ,bitirmemiz gereken bir durum ortaya çıktığında şartlar da işbirliği yapar,evet ,mekan , etraftaki eşya ve insanlar bilmeden suç ortağı olur.