Dilek BT
@rivercraft
Geçtiğimiz yollarda kaybettiklerimizin bize en büyük kötülüğü, kendilerini tekrar tekrar hatırlatmalarıdır. Bir kere kaybetmekle kurtulamadığımız şeylerdir. Yoklukları hayatımızdaki varlıkları haline gelir. Hep ama hep hatırlarız. Ne biçim kaybetmemtir bu?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bizi en çok kendimize benzediğini düşündüğümüz insanlar üzer.
Bazı kötülükler sahiplerinin içinde kaybolurlar.
Hayatın erken açtığı gözlerim, bakışlarımı kör etmiş.
İnsanların büyük çoğunluğu kendindeki kötülüğe kördür, sağlayamadığı durumlarda ise en fazla 'huy" diye nitelendirmeyi yeğler.