Reklam
Şöyle bir şey okudum; “Herkesle aran bozulabilir. Bazılarının kaybı iyi bile gelir. Ama kendinle aran hep iyi olsun. O bozulunca, her şey bozuluyor.”
"Artık susabilirsin..
Dinlen artık.
Yeterince yenildin.
Hiçbir işe yaramadı kıpırtıları içinin.
Değmez bu dünya iç çekişlerine."
Yorgunum, hiçbir şey bilmiyorum. Tek istediğim, yüzümü kucağına koymak, başımın üzerinde dolaşan elini hissetmek ve sonsuza dek öyle kalmak.
"Günler ve saatler geçiyor , zaman hızla akıyordu ve ben zaman aktıkça daha çok kayboluyor ve eriyordum bir buz dağı gibi. Erdikten sonra bir daha var olmamak üzere."
Reklam