Hayat bir başkasının karman çorman ettiği bir yumaktır. Yerde yuvarlarsanız, sonuna kadar açarsanız ya da özenle sararsanız bir anlam kazanır. Ama kendi halindeyken özgün düğümleri olmayan bir mesele merkezi olmayan bir karmaşadır.
Düşünce yüksek bir mertebeye ulaştığı hâlde zerafetten yoksun olabilir o zaman da ruhlar üzerindeki gücünü kaybeder. Işbilirlikten yoksun bir güç sadece bir yüktür.
... bilinçdışına ait şeylerden, insanın başına tuğla düşünce rastgele salladığı küfürlerden ,bilinmeyen seslerin uzaklardaki yankılarından oluşan bir karışım- kolektif varoluş salatası...