Rümeysa

Rümeysa
@rmys2
“Tövbe ettiğime de tövbe Allah’ım. Zira tövbelerim dahi tövbeye muhtaç”
Sayfa 217
“İnsanım, dünyalık şeyleri istemesem de severim. Lakin Allah’ı daha çok severim ben.”
Sayfa 219
İnsanlar malı mülkü oldu diye, dünyalığı buldu diye şükrederdi lakin o maldan, mülkten vazgeçti diye, dünyayı terk etti diye şükrediyordu. Şükrü yokluğaydı, varlığı azap biliyordu ve her gece varlık kuyusuna tekrar düşmemek için dualar ediyordu.
Sayfa 171
Her ne olsa “Allah’tandır” diyordu. Dertleniyordu evet ama derdi verenin hatrına derdini de seviyordu.
Sayfa 170