rümeysa
@rmysallkn
bu kez giderken, geri döneceğini biliyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Neden ağlıyorsun?" diye soruyor bir ses.
"Bilmiyorum," diye yanıtlıyorum. "Mutlu olduğumdan belki de."
İnsanlar ona güldüğünde öyle huysus
olmasın ozaman daha çok arkadaşı olur. İnsanların sana gülmesine ses
çıkarmassan daha kolay arkadaş bulursun. Gittiğim yerde benim çok arkadaşım
olucak.
Not: lütfen eğer vaktiniz olursa Algernonun arka bahçedeki mezarına birkaç
çiçek koyun olurmu.
Neden tekrar aptal oldum ve ya neyi yannış yaptım onu bilmiyorum. Belkide
yeterli çaba göstermedim ve ya biri bana nazar deydirdi. Ama eğer çok
çalışırsam ozaman belkide biraz daha akıllı olurum ve bütün sözcüklerin ne
oldunu bilirim. Yırtık kaplı o mavi kitabı okurken kendimi nekadar iyi hisettimi
azda olsa hatırlıyorum. Sonra gözlerimi kapatınca kitabı yırtan adamı görür gibi
oluyorum ve o adam bana benziyo ama benden farklı gibi ve benim gibi
konuşmuyo ama ben onun ben oldunu sanmıyorum çünkü sanki onu bi
pencereden görüyo gibiyim.
“Charlie! Hayır, gitme!” Koluma asıldı. “Korkuyorum!”
Her zaman oynamak istediğim rolü kapmıştım – büyük ağabey rolünü.