Kitabı okumadan önce araştırma yapmamıştım, sağlıklı bir psikoloji ile okumama rağmen bir bunalım havasına soktu beni açıkçası. İnsan kendini çok rahatlıkla Wether’in yerine koyabiliyor. İyi ki ergenlik yani platonik de dahil aşk meşk gönül işlerinin yoğun olduğunu dönemde okumamışım dedirtti bana. Sonra araştırınca intihar eden gençlerin sayısı az değilmiş. Bir neslin giyim modasına dahi yön vermiş derecede bir kitap. Sadece okumadan önce bir nebze de olsa bunları göz ardı etmeyin.
*spoiler*
Wether’in aşkının imkansız olduğunu anlamasına rağmen intihar etmesi ve mektupla aşkından dolayı olduğunu dile getirmesi tamamen sevdiğine acı çektirmek bir ömür bir vicdan azabı çektirecek hastalıklı bir ruhun göstergesi. Oysa Lothe’nin yapabileceği hiçbir şey yokken.