Yokuş

garip yüreğinde düşmüş aşk en sona . garibim sen de gül biraz .
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
mendil satan çocuğun burnunu koluyla silmesi kadar acımasız hayat . ne bekliyorum .
biz gidenleri çok abarttık .
Hayatın matematiği farklı; iki yarımı toplayınca bir etmiyor. İnsan tek başına mutsuzsa başka biriyle de mutlu olamıyor. Herkes beni sevsin” diye uğraşınca kimse gerçekten sevmiyor, Herkes sevgisine şart koyuyor, sınır koyuyor. Oysa “kendime duyduğum sevgi bana yeter” diye düşününce, Kendimizi olduğumuz gibi kabullenince yarım tamamlanıyor. Her şey bir oluyor. İşte o zaman perde aralanıyor. Acı diniyor. İste o zaman başka `bir`i bir araya gelerek, hesabın kitabın, korkunun kaygının hüküm sürdüğü sahte bir sevgi yerine, gerçek BİR SEVGİ yaratılabiliyor… Can Yücel
gördüklerim tahammül sınırlarımı çoktan aştı. Ya insanlar bende çok yanlış yerde ya da ben bu dünyanın çok yanlış yerindeyim .