biz sevmeyi
bir dağın yüreğinde öğrendik
ve kavganın tam ortasında
en naif yanımızla sarıldık hayata
bir kırlangıç geçti az önce
kanadında sevdamız,
gövdesinde yaralı bir bahar taşıyordu
biz o bahara vardık heval
kanla değil, sevdayla
açan çiçeklerdik biz
ve eğer bir gün
unutulursa adımız
bil ki bir kırlangıç anlatır bizi
bir çocuğun yüreğine konduğunda...