"Başımı alıp dağlara çıkacağım, avazım çıktığı kadar haykıracağım. Dağlar taşlar yıkanacak gözyaşlarımla; beni onlar anlayacak derken; ben 'sen anla' diyordum aslında.
Baktın öylece, anlayamadın... Teselli edecek sözler aradın, çığlığı duyamadın.
Suskun olduğum günlerde yüreğimin neden buz tuttuğunu düşünmedin hiç. Girip göz bebeklerinden senin gözünle bana bakmaya zamanın mı yoktu, yüreğin mi? Bilmiyorum.
Beni anlatmaya yetmedim, biliyorum. Seni anladım mı yeteri kadar? Şimdi düşünüyorum.
Sar beni, üşüyorum..."