Huma Kuşu
Bilinmeyen bir denizin kıyısına vurmuşum,
dalgalar susmuş, rüzgâr dinmiş,
yorgun bir huma kuşuyum ben —
kanatlarımda hem korku hem umut izleri.
Uçsam, özgürlük çağırır gökyüzü,
ama bazen durmak da cesarettir,
çünkü beklemek, yitirmemek kadar zor,
kanadından vazgeçmeden kalabilmektir direniş.
Ve ben hâlâ koklarım
hayallerin tuzlu denizini —
uçmadan, düşmeden,
ama hep içimde gökyüzüyle.