Bir şey var adını koyamadığım,
kırılmaktan öte, parçalanmak gibi.
Toplamaya çalıştıkça, dağılıyor.
dağılıyorum,
bir şeyler var, halledemiyorum.
-Turgut uyar-
Her şey birbirine böylesine ilmek ilmek bağlı iken
tesadüflere nasil inanabilirdik ki,hangi akla ve mantığa sığınarak ? Nasıl her şeyi görmezden gelip tek bir kelimeyle üstünü örtebilirdik “tesadüf”…
