Güneş hep doğudan doğuyor
diye içlenirdi. derdi ki , önce onun evine ışıyıp enerjisi bitince benim eve yöneliyor, benim evim aydınlık olmuyor .
Sonra gece çökünce yildizlara söverdi
derdi ki; şu gökyüzüne bak diğer evin üzerinde daha çok yildiz siralanmiş benimkinde ise tek tük .
Bu hasedin hikayesiydi.
Hased için mesele hiçbir zaman karşısındakinin imkanları olmadı .
O kendini tüketen psikolojiyi kendi kurardı kendi yazardı kendi oynardı .