İnsanlar, bu özlem yükünü yanlarından eksik etmezler iyi ki çoğu zaman görünmezdir bu yük. Bir iç burkuntusu gibi geçiştirilmiştir ama sonra ortada belli bir neden yokken pat diye belirir biri ve bu özlem aşkla ona aktarılır. Dokular birbirini tutmuyorsa iç içe geçmiyorsa bir kopukluk olur ve yük başka birine aktarılır. Tabii yine yer altında uyutulmayacaksa.
Sarah, ağaç dalına tutunmuş kozalara benzetti kendini. Dıştan bakıldığında kuru ve ölü ama kozasının içindeki öz biçim değiştiriyor, hiçbir amaç gözetmeksizin fokurdayıp kabariyor; yakında bu bulamaç biçimlenip bir kelebeğe dönüşecek.